Talentenboomhut
Kindercoaching - oudertraining
Laat kinderen voelen.

Gisteren hoorde ik het alweer. 

Een vader tegen zijn dochter: 'Doe eens niet zo flauw!' (Niet om te discrimineren, mama's doen deze uitspraak ook hoor.)

Ik moet me dan ontzettend hard inhouden om niet tussen beiden te komen. 

Mijn hart breekt als ik die uitspraak hoor. 

Laat kinderen hun emoties tonen.

Die emoties van jullie kinderen zijn echt. Schuif ze niet weg, ook al vind jij het maar flauwdoenerij. 

Met uitspraken als
- stop nu maar met huilen
- doe eens niet zo flauw
- daar hoef je niet zo boos om te zijn
- boos zijn is verkeerd
- bijt maar op je tanden
- ...

help je je kind echt niet. Elke keer krijgen ze dan eigenlijk te horen ‘Wat je voelt, is verkeerd.’
En daardoor stoppen kinderen hun gevoelens weg. Ze zijn niet meer zichtbaar, maar ze zitten onderhuids. Emoties die er niet uit kunnen, zijn als een ballon. Eén keer hij te vol zit, knapt ie. En dan komen al die opgekropte emoties van de dag er uit in de vorm van een drifbui, een gigantische huilbui. Laat ze maar komen. Ook al is je kind een half uur aan het huilen. Laat die tranen maar komen.

Het is voor kinderen (en volwassenen) toch zo belangrijk om hun gevoelens te mogen uiten. De meeste kinderen huilen niet voor niets. Bij elke traan komt er (emotionele) stress naar buiten.

Probeer naar je kind te kijken. Probeer te ontdekken wat je kind met die emotie wilt zeggen. Laat deze emotie er gewoon zijn. Het moet er gewoon uit.

Emoties doen ons volwassenen wat schuifelen op onze stoel. We voelen ons dan ongemakkelijk. We hebben de neiging ze direct te laten stoppen. Het zegt meer over jezelf dan over de emoties van je kind. 
Onthoud dat ze een functie hebben: stoom aflaten, druk van de ketel. Laat ze er gewoon zijn.

Hoe reageer je dan best wel?

Knuffel je kind. 'Het is ok om je verdrietig te voelen.'
Neem je kind dicht bij je. 'Ik hoor wat je zegt.'
Geef veiligheid als de ballon knapt. 'Ik ben er voor jou, ik luister naar wat je me wilt zeggen. Ik blijf in de buurt als je me nodig hebt.'

Laat voelen dat je er voor ze bent. 'Ik ben er voor je.'
Wijs ze niet af. 'Dat zal wel heel hard schrikken geweest zijn.'

Laat je kind gewoon zijn. In al zijn emoties. Laat ze voelen. Leer ze voelen.

Laat ze zijn wie ze zijn. 

đź’›

 

Liefs

 

Katrien

Kindercoach

www.talentenboomhut.be

© Katrien Van Campenhout
Kindercoach

THUIS: Broekstraat 54B, 3294 Diest
YURT: Rode Laakstraat 13, 2430 Laakdal
katrien@talentenboomhut.be
BTW: BE 0702 853 288
Ondernemingsnummer: 0702 853 288
Argenta: BE59 9733 5301 1326